Fixpoetry

Wir reden über Literatur
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Dinos Christianopoulos

* 1931
Thessaloniki
† 2020

Vita

Er studierte Klassische Philologie an der dortigen Aristoteles-Universität und arbeitete von 1958 bis 1965 als Bibliothekar in der Stadtbibliothek. Daneben gründete und leitete er 1958 die Zeitschrift "Diagonios" (Diagonale), die bis 1983 bestand. Sein literarisches Debut war das Erscheinen des Gedichts "Biographie" in der in Thessaloniki erscheinenden Zeitschrift "Morfes". Dinos Christianopoulos gehört zu den wichtigsten Autoren der Gruppe, die als der "Kreis der Diagonalen" bekannt ist. Seine Dichtung ist von Konstantin Kavafis beeinflusst, seine Themen sind Liebe, Verlangen, Zurückweisung und Trennung, Demut im christlichen Sinne, aber auch die politische Bedeutung der Liebe und die öffentliche Kritik. 2011 wurde ihm die Ehrendoktorwürde der Universität Thessaloniki verliehen. Im selben Jahr wurde ihm der große Staatspreis für Literatur zuerkannt, den er jedoch nicht annahm, aufgrund seiner Überzeugung, dass kreativ Schaffende sich von Preisen fernhalten sollen. Dinos Christianopoulos ist am 11. August 2020 in Thessaloniki gestorben.

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Κωνσταντίνου Δημητριάδη) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1931. Φοίτησε στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και από το 1958 ως το 1965 εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της πόλης. Παράλληλα το 1958 ίδρυσε και ανέλαβε υπό τη διεύθυνσή του το περιοδικό "Διαγώνιος", που κυκλοφόρησε ως το 1983. Την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1949 με τη δημοσίευση του ποιήματος "Βιογραφία" στο περιοδικό της Θεσσαλονίκης "Μορφές". Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ανήκει στους σημαντικότερους ποιητές της ομάδας που είναι γνωστή ως "Κύκλος της Διαγωνίου". Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από επιρροές από το έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη, με θεματικές της την ερωτική επιθυμία και την ανεκπλήρωτη διάστασή της, την ερωτική απόρριψη, την κατά χριστιανική έννοια αυτοταπείνωση αλλά και την πολιτική διάσταση του έρωτα και την κοινωνική κριτική. Το 2011 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το ίδιο έτος τιμήθηκε με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του, το οποίο αρνήθηκε ωστόσο να παραλάβει, συνεπής με τη στάση του ότι ο πνευματικός δημιουργός οφείλει να μένει μακριά από βραβεύσεις. Έφυγε από τη ζωή στη Θεσσαλονίκη στις 11 Αυγούστου 2020.