Fixpoetry

Wir reden über Literatur
Text des Tages

Mein Vermächtnis

Wehrt euch
gegen den, der sich ein Häuschen baut
und sagt: Hier habe ich es gut.
Wehrt euch gegen den, der zurückgekehrt ist
und sagt: Gott sei Dank.
Wehrt euch
gegen den Perserteppich in den Mehrfamilienhäusern,
die Männchen in den Büros,
die Im- und Exportunternehmen,
die staatliche Bildung,
die Steuern,
und auch gegen mich, der ich euch das erzähle.

Wehrt euch
gegen den, der vom Podium unendliche Stunden
den Aufmärschen winkt,
gegen die unfruchtbare Dame,
die Heiligenviten verteilt, Weihrauch und Myrrhe,
und auch gegen mich, der ich euch das erzähle.

Wehrt euch wieder gegen alle, die man Große nennt,
gegen den Vorsitzenden des Berufungsgerichtes,
wehrt euch gegen das Getöse,
gegen Pauken und Paraden,
gegen alle Funktionärskongresse,
auf denen die Delegierten und Berater schwatzen und Kaffee trinken,
gegen alle, die Reden schreiben über das Zeitalter
neben der Heizung im Winter,
gegen Schmeicheleien, Glückwünsche, gegen die vielen Verneigungen
von Schreiberlingen und Feiglingen vor ihrem weisen Anführer.

Wehrt euch gegen die Pass- und Ausländerbehörde,
gegen die furchtbaren Flaggen der Staaten
und die Diplomatie,
gegen die Fabriken für Kriegsmaterial,
gegen die, die hübsche Worte Lyrik nennen,
gegen Schlachtgesänge,
gegen kitschige Klagelieder,
gegen die Zuschauer,
gegen den Wind,
gegen all die Gleichgültigen und die Weisen,
gegen die anderen, die sich als Freunde geben,
wie auch gegen mich, gegen mich, der ich euch das erzähle,
wehrt euch.

Dann ist es möglich, dass wir sicher zur Freiheit hinübergehen.

 

Η διαθήκη μου

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί – εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες
ατελείωτες τις παρελάσεις
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές στις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό αρχηγό τους.

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.

Übertragung aus dem Griechischen von Dirk-Uwe Hansen & Jorgos Kartakis. Erschienen am 31. Mai 2017 in der Reihe Poiemata / Ποιήματα bei Fixpoetry. Vielen Dank Dirk und Jorgos!

Mehr Bilder und Texte